История

Усе набажэнствы ў касцёле Святой Тэрэзы ў г. Шчучыне праходзяць пад чароўныя гукі аргана. Прыгожыя і таямнічыя пералівы нікога не пакідаюць раўнадушным. Здаецца, гэты велічны духавы інструмент стаяў тут з самага пачатку ўзвядзення храма. Аднак гэта не так: у яго былі яшчэ два старэйшыя браты.

Считает Д.Д. Одинец, который четверть столетия посвятил службе на благо нашего райцентра и его горожан

Недалёка ад вёскі Руткевічы знаходзіцца сакрэтны бункер, аналагаў якому ў Савецкім Саюзе было пабудавана ўсяго пяць.

12 ліпеня 1944 года – 73 гады таму – Шчучын быў вызвалены ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Свабода дасталася вельмі дарагой цаной: сотні нашых землякоў не вярнуліся з той кровапралітнай Вялікай Айчыннай вайны, дзясяткі салдат і афіцэраў знайшлі свой апошні прытулак на нашай Шчучынскай зямлі.

В день освобождения Щучинского района от немецко-фашистских захватчиков в деревне Зачепичи состоялась торжественная церемония открытия обновлённого мемориального комплекса «Музей-землянка».

Сегодня мы отмечаем один из самых важных и светлых для каждого жителя нашего города и района праздник – освобождение нашей малой родины от немецко-фашистских захватчиков. 

нарадзілася ўдзельніца Вялікай Айчыннай вайны, блакадніца Ленінграда Вера Мікалаеўна Кузьміна. Павіншаваў яе з гэтай юбілейнай датай старшыня раённага савета ветэранаў Эдмунд Станіслававіч Дзікевіч. 

Говорят, что у войны не женское лицо. Так оно и есть. Но в Великую Отечественную войну наши хрупкие женщины смело становились плечом к плечу с солдатами, из огня и дыма выходили туда, где разрывались снаряды и свистели пули. Они пробирались по воронкам и буеракам, через смертные рубежи. Женщины отвоёвывали у войны родителей, мужей, детей… 

Напярэдадні Дня Незалежнасці старшыня раённага Савета ветэранаў Эдмунд Станіслававіч Дзікевіч і старшыня раённай арганізацыі “Беларускі саюз жанчын” Святлана Уладзіміраўна Шанчук сумесна з піянерамі гарадскіх школ наведалі ўдзель­нікаў Вялікай Айчыннай вайны, каб падзякаваць салдатам Перамогі за свабоду і мірнае неба. 

Так гаворыць Аляксандр Пятровіч Васько, адзін з былых кіраўнікоў раёна, які сёння адзначае свой слаўны 70-гадовы юбілей