Кветкавы рай

Домік Ліліі Антонаўны і Фёдара Міхайлавіча Майко ў вёсцы Алішкаўцы Астрынскага сельсавета не заўважыць проста немагчыма. Ён патанае ў кветках, таму адразу кідаецца ў вочы.  А сярод гэтай рознакаляровай прыгажосці ўтульна прымасціліся божыя кароўкі, лебедзі, буслы, змайстраваныя з падручных матэрыялаў – пластыкавых бутэлек, старых шын…

– Гэты домік дастаўся нам у спадчыну ад маёй цешчы, – расказвае яго гаспадар Фёдар Міхайлавіч. – Мы з сям’ёй увесь час жылі ў Гродне, а калі маці маёй жонкі не стала, а я выйшаў на пенсію, перабраўся жыць у гэту вёсачку. 
Лілію Антонаўну мы дома не засталі. Яна яшчэ працуе ў Гродзенскай дзіцячай бальніцы, таму прыязджае ў Алішкаўцы разам з дачкою Аленай  толькі на выхадныя. 


– Як яны любяць кветкі – не расказаць! – гаворыць Фёдар Міхайлавіч. – Як пры­ходзіць вясна, стараюцца пасадзіць штосьці новае, пастаянна полюць, даглядаюць. А я ім дапамагаю чыста па мужчынскай частцы: нешта змайстраваць, прыкапаць, прыбіць. 
Петунні, ліліі, гартэнзія, браткі, гваздзікі, вяргіні, флёксы, ружы, туі і яшчэ мноства самых розных раслін, назваў якіх я нават не ведаю, упрыгожваюць гэты дзіўны палісаднік. 
– І гарод у нас вялікі пасаджаны, – працягвае Фёдар Міхайлавіч. – А яшчэ я вось нядаўна парачку козачак прыкупіў, балазе, травы навокал хапае.  Сам іх даглядаю. Добра паласавацца свежым малачком. А то як у вёсцы ды без жыўнасці? 
Дзве ручныя козачкі пасвіліся адразу каля дома. Яны выдатна дапаўнялі прыгожы вясковы пейзаж. На жаль, выміраюць вёскі, рэдкія гаспадары яшчэ трымаюць кароў або іншую жывёлу. А тут не дазваляюць дзеці і ўнукі загінуць бацькоўскаму дому, прыйсці ў заняпад. Няхай бы такіх прыгожых сядзіб было як мага больш, і імкнуліся ў сваё родавае гняздо яго ўладальнікі.
Ганна РУДСКАЯ.
Фота аўтара.

Голосов пока нет

Добавить комментарий

CAPTCHA
Этот вопрос задается для того, чтобы выяснить, являетесь ли Вы человеком или представляете из себя автоматическую спам-рассылку.
Введите ответ (Fill in the blank)