История

Сведка “халоднай вайны” – сакрэтны бункер пад тоўшчай зямлі

Недалёка ад вёскі Руткевічы знаходзіцца сакрэтны бункер, аналагаў якому ў Савецкім Саюзе было пабудавана ўсяго пяць.
Аб існаванні ўнікальнага сакрэтнага каманднага пункта авіяцыйнай дывізіі, які размяшчаецца побач з райцэнтрам, ведаюць далёка не ўсе жыхары Шчучына. А ўнутры гэтага ваеннага аб’екта бывалі і ўвогуле адзінкі. Нядаўна “міфічны” падземны бункер адкрыў свае таўшчэзныя металічныя дзверы перад журналістамі “Дзянніцы”, і ў пошуках таямніц мы накіраваліся ўнутр. Між іншым, раней за такую “авантуру” ў лепшым выпадку можна было трапіць за краты. 

Святкаваў наш горад свой дзень вызвалення…

12 ліпеня 1944 года – 73 гады таму – Шчучын быў вызвалены ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Свабода дасталася вельмі дарагой цаной: сотні нашых землякоў не вярнуліся з той кровапралітнай Вялікай Айчыннай вайны, дзясяткі салдат і афіцэраў знайшлі свой апошні прытулак на нашай Шчучынскай зямлі.

Па добрай традыцыі ў гэты дзень у гарадскім скверы каля помніка на брацкай магіле збіраюцца гараджане, каб ушанаваць памяць загінуўшых, падзякаваць ім за свабоду і незалежнасць нашай краіны, парадавацца мірнаму небу і яркаму сонцу…

Партизанская землянка расскажет о подвиге

В день освобождения Щучинского района от немецко-фашистских захватчиков в деревне Зачепичи состоялась торжественная церемония открытия обновлённого мемориального комплекса «Музей-землянка».

Мы помним…

Сегодня мы отмечаем один из самых важных и светлых для каждого жителя нашего города и района праздник – освобождение нашей малой родины от немецко-фашистских захватчиков. 

Дзясятага ліпеня, восемдзесят год таму

нарадзілася ўдзельніца Вялікай Айчыннай вайны, блакадніца Ленінграда Вера Мікалаеўна Кузьміна. Павіншаваў яе з гэтай юбілейнай датай старшыня раённага савета ветэранаў Эдмунд Станіслававіч Дзікевіч. 

«Возвышается, слёзы глотая, женщина над войной!»

Говорят, что у войны не женское лицо. Так оно и есть. Но в Великую Отечественную войну наши хрупкие женщины смело становились плечом к плечу с солдатами, из огня и дыма выходили туда, где разрывались снаряды и свистели пули. Они пробирались по воронкам и буеракам, через смертные рубежи. Женщины отвоёвывали у войны родителей, мужей, детей… 
Сегодня они, наши ветераны, помнят всё с первых дней и до того самого победного мая. По ночам им всё так же снится война, и даже мирные салюты заставляют содрогаться и вспоминать всё то, что так хочется забыть…

Дзякуй за незалежнасць, салдаты Перамогі

Напярэдадні Дня Незалежнасці старшыня раённага Савета ветэранаў Эдмунд Станіслававіч Дзікевіч і старшыня раённай арганізацыі “Беларускі саюз жанчын” Святлана Уладзіміраўна Шанчук сумесна з піянерамі гарадскіх школ наведалі ўдзель­нікаў Вялікай Айчыннай вайны, каб падзякаваць салдатам Перамогі за свабоду і мірнае неба. 

“Я нарадзіўся з беларускай душой”

Так гаворыць Аляксандр Пятровіч Васько, адзін з былых кіраўнікоў раёна, які сёння адзначае свой слаўны 70-гадовы юбілей

Пусть дольше века длится путь!

Такое пожелание не раз звучало во время праздничного мероприятия, приуроченного к 100-летию Белкоопсоюза и Дню кооперации Торжество по случаю поистине знаменательной даты прошло в бывшем дворце Друцких-Любецких, где также витает дух вековой истории.  Здесь, в большом зале, собрались представители сразу нескольких поколений работников потребительской кооперации района. Значимость события разделили с ними председатель районного Совета депутатов И.Ю. Соколовский и заместитель председателя райисполкома А.В. Садовский.

Плача тоненькі, тоненькі ў сэрцы голас вайны

Сёння ў Беларусі жалобны дзень.  Роўна 76 год таму пачалася самая кровапралітная вайна 20 стагоддзя, якая забрала больш за 27 мільёнаў жыццяў, стала сапраўды вялікім выпрабаваннем для краіны і людзей, прынесла шмат гора і пакут. Чатыры доўгія гады цяжкім ботам таптаў фашыст нашу зямлю...

Страницы