2018 - Год малой родины

Янчукі – вёсачка Янаў?

На дварэ – лістапад. Дрэвы амаль скінулі сваё прыгожае рознакаляровае восеньскае ўбранне, апусцелі палеткі. На вуліцы сыра і холадна. А мы, нягледзячы ні на што, зноў збіраемся ў дарогу. Праўда, зусім блізка ад райцэнтра – у суседні Шчучынскі сельсавет. Яго старшыня Станіслаў Яўгенюшавіч Возны ўсё ніяк не мог вызначыцца, у якую вёсачку нам накіравацца.

Па сцяжынках роднага краю з цікавасцю крочаць выхаванцы Шчучынскага раённага цэнтра турызму і краязнаўства

“Каб любіць Беларусь нашу мілую, трэба ў розных краях пабываць”, – сцвярджае ў сваім вершы вядомы паэт Алесь Ставер. Толькі наўрад ці можна да канца пагадзіцца з яго словамі. Пераканацца ва ўнікальнасці і прыгажосці нашай роднай зямлі можна вельмі проста: для гэтага не трэба ехаць за мяжу, а дастаткова наведаць самыя знакамітыя мясціны нашай Бацькаўшчыны.

У аб’ектыве – фотааматар Наталля Зубрыцкая

Шчучынка Наталля Зубрыцкая не першы год глядзіць на свет праз аб’ектыў фотаапарата. Зараз яна вучыцца за мяжой, аднак аддаленасць ад роднага горада не перашкодзіла стварыць цэлую галерэю стрыт-фатаграфій Шчучына. Адметна, што здымае Наташа на плёнку. Мы сустрэліся з перспектыўным фатографам і даведаліся, чаму Шчучын у “Зеніце” прыгажэйшы. 

Вячеслав Сикора вернулся на родину, или Быть или не быть театру в Щучине?

С Вячеславом я встретилась случайно – он играл роль в театральной постановке на ярмарке. Артистизм, харизма, хорошо поставленный голос. Налицо – профессиональный актёр. Оказалось, он – наш земляк! Чуть больше месяца Вячеслав Сикора работает в Щучинском ЦКиНТ и уже успел не только создать театральную студию для детей и взрослых, но и удивить неискушённых в искусстве горожан персональной выставкой графических работ. Насколько велика сила притяжения родной земли? Станет ли Щучинщина площадкой для съёмок кинофильмов? Быть или не быть театру в городе авиаторов?

"Куточак сэрцу дарагі". На гэты раз мы накіроўваемся ў Астрынскі сельсавет

І зноў мы ў дарозе. Зноў едзем ў адну з вёсачак нашай Шчучыншчыны, каб сустрэцца з вяскоўцамі, паслухаць расказы пра іх жыццё, даведацца пра гісторыю тых мясцін і проста так пагутарыць з цікавымі людзьмі. А яны, як вядома, абавязкова ёсць у кожнай вёсачцы. 

Іван Міхайлавіч Говарык з вёскі Будраўцы навек адданы зямлі

Іван Міхайлавіч Говарык з вёскі Будраўцы кладзе далоні на калені і пачынае расказваць. Заўважаю: рукі ў яго моцныя. Цяпер яны памякчэлі і пабялелі, а некалі былі ў мазалях і пахлі саляркай. І гэтаму ёсць апраўданне: механізатарскі стаж гэтага чалавека – 50 год! Ветэран працы даўно на пенсіі і сёння жыве ўспамінамі пра былыя, напоўненыя клопатамі будні, за якія яму не сорамна. 
З задавальненнем слухаю аповед Івана Міхайлавіча пра пражытае і перажытае.

Праект "Фамільная каштоўнасць": расказваем пра жыхароў Шчучыншчыны, якія маюць прозвішчы, сугучныя з прафесіямі, відам дзейнасці ці рамяством

На гэты раз героямі нашага творчага праекта сталі людзі, якім лёсам наканавана насіць прозвішчы, сугучныя з прафесіямі, відам дзейнасці ці рамяством. Дарэчы, такіх на Шчучыншчыне многа: Кузняцовы, Мельнікі, Шкляры, Ткачы, Бондаравы, Ганчарыкі, Бортнікі... З такімі прозвішчамі не сорамна і на пір, і ў мір, і ў добрыя людзі. З траімі прадстаўнікамі “працоўнай суполкі” мы пагутарылі пра вытокі любві да малой радзімы, шляхі-дарогі, захапленні і простыя жыццёвыя рэчы. 

Цікавыя факты пра вёску Мураванка ў нашым матэрыяле

Вёска Мураванка добра вядомая не толькі на Шчучыншчыне, але і далёка за яе межамі. Такую знакамітасць яна набыла дзякуючы помніку архітэктуры 16 стагоддзя – Маламажэйкаўскай царкве-крэпасці. Пабываць у гэтым унікальным храме імкнуцца многія жыхары нашай краіны, а таксама замежжа. Накіраваліся ў гэту вёсачку і мы разам са старшынёй Мажэйкаўскага сельсавета Аленай Яўгеньеўнай Жэшка, каб пазнаёміцца з мясцовымі жыхарамі і даведацца пра цікавыя факты з гісторыі гэтай вёскі. 
Былі часы…

В усадьбе философа Чеслава Кирвеля хранятся предметы быта, большинство из которых дышат стариной

Ещё в предыдущую нашу встречу мы условились с Чеславом Станиславовичем Кирвелем – нашим земляком, доктором философских наук, профессором, заведующим кафедрой философии Гродненского государственного университета им. Я. Купалы, увидеться в его деревенском домике в д. Красная. Публикация о жизни этого удивительного человека, известного учёного недавно печаталась в “районке”.

Рыбацкае шчасце бабы Тамары

Якія сакрэты хавае Берштаўскае возера, як чырвонае футра прываблівае рыбу і чаму Ігар Дабралюбаў дарыў кветкі простай сяльчанцы? Пра гэта і многае іншае расказала карэспандэнту газеты “Дзянніца” жыхарка вёскі Бераставіца Тамара Васільеўна Варанко. 
У госці да бабы Тамары

Страницы