2018 - Год малой родины

Стадаляны – вёсачка руплівых гаспадароў

І зноў мы ў дарозе. На гэты раз яна прывяла нас у Васілішкаўскі сельсавет, у невялікую вёсачку Стадаляны. Заехаць сюды параіла старшыня Васілішкаўскага сельвыканкама Тамара Іванаўна Зубрыцкая. Яна і сама чакала нас ля дома старэйшай жыхаркі Стадалян – Ганны Пятроўны Мазуркевіч, якая сёлета адзначыла свой 93-ці дзень нараджэння.

Наш проект "Малой родины связующая нить". Книга жизни известного философа Чеслава Кирвеля

Могла ли я когда-то, ещё будучи студенткой филологического факультета Гродненского государственного университета им. Я. Купалы, подумать о том, что мне придётся готовить публикацию для районной газеты о своём преподавателе философии Чеславе Станиславовиче Кирвеле?! Тем не менее так и случилось. Повод для встречи возник сам собой. Чеслав Станиславович – наш земляк. Он родился в небольшой деревеньке Мякиши тогда ещё Бакштовского сельсовета Щучинского района.

Щучинская десятка: взгляд из Франции

"А у нас сирень еще, наверное, не расцвела", – размышляю я в поезде по дороге в аэропорт Шарль де Голль, откуда затем лечу в Минск. Французская весна там, где я теперь живу, опережает белорусскую: уже распустились розовые каштаны и даже пионы. На родине рассчитываю застать более сдержанную картину. Но в этом году в Беларуси теплое начало мая. Каштаны и сирень на малой родине, в городе детства Щучине, как раз в зените своего цветения.

В плане кипения жизни Щучин тоже не отстает. Накануне, узнав, что я приехала, звонят друзья:

Наш зямляк Аляксандр Вярцінскі ўзначальваў упраўленне арганізацыйнай работы Сакратарыяту Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь на працягу апошніх 16 год сваёй працоўнай біяграфіі

Ужо не адно дзесяцігоддзе, як ён – мінчанін, але мясціны, дзе нарадзіўся і вырас, наведвае з зайздроснай рэгулярнасцю.

У Год малой Радзімы ў Ражанцы заклалі алею выпускнікоў

Гэта ідэя нарадзілася яшчэ ў лютым -- на сёлетнім вечары сустрэчы. Зрабіць школе "зялёны падарунак" прапанаваў выпускнік 1978 года Віктар Уладзіміравіч Патапчык. Тады яго падтрымалі ганаровыя госці, што закончылі школу 50, 40, 35 год назад: Уладзімір Уладзіміравіч Курыловіч, Валянціна Сцяпанаўна Жвірбля, Сяргей Аркадзьевіч Шэршань, Сяргей Леанідавіч Косцяраў і многія іншыя. І дадзенае слова стрымалі!

Пра прынцэсу з Турыйску і залатую карэту або Турэйск – вёска з гісторыяй

Мы працягваем цікавыя вандроўкі па вёсках і вёсачках нашай Шчучыншчыны. На гэты раз шляхі-дарогі завялі ў вёску Турэйск Орлеўскага сельсавета. Заглянуць у гэтыя цікавыя мясціны нам параіў старшыня Орлеўскага сельвыканкама А. Г. Шэршань. 
– Там і вяскоўцы – людзі добрыя, працавітыя, жывуць у згодзе, і пра Турэйск шмат цікавага раскажуць, – абгрунтаваў свой выбар Андрэй Георгіевіч. І прапанаваў запісаць нумар тэлефона карэннай жыхаркі Турэйска Ніны Ігнацьеўны Тарас. 

Как шаром покатить – точно знает щучинец Олег Серко

Не каждый мужчина умеет играть в бильярд. Но, как оказалось, у нас в районе живёт мастер, который не только метко забивает шары в лузы, но и создаёт свои собственные бильярдные столы. Вот оно – настоящее мужское хобби!

С лёгким паром и обновленной баней!

В деревне Мурованка после длительного перерыва открыла двери для посетителей обновленная баня. Такой подарок сельчанам сделало руководство совхоза «Большое Можейково».

“Птушынае малако” для любімай матулі. Учора Марыя Янаўна Залога – жыхарка вёскі Баяры Васілішкаўскага сельсавета – адзначыла 90-гадовы юбілей

Сустрэчы з такімі людзьмі, як Марыя Янаўна, заўсёды пакідаюць у памяці незабыўны след. Здаецца, што там незвычайнага: нарадзілася, вучылася, выйшла замуж, расціла дзяцей, шмат працавала, гадавала ўнукаў. Толькі, размаўляючы з гэтай прыемнай бабулькай, у нейкі момант ловіш сябе на думцы, што не хочаш прапусціць ніводнага слова, каб за гэты кароткі час сумець навучыцца ў яе жыццёвай мудрасці, разважлівасці, дабрыні…

А ў Забор'і -- людзі добрыя. Працягваем праект "Дзянніцы" "Вёскі і вёсачкі"

І зноў мы ў дарозе, зноў у прадчуванні новых сустрэч і цікавых знаёмстваў. На гэты раз накіроўваемся ў вёску Забор’е Ражанкаўскага сельсавета. Яго старшыня Віктар Валянцінавіч Бурдзей, які і парэкамендаваў нам наведацца ў тыя мясціны, таксама з намі. Хто як не ён ведае жыхароў свайго сельсавета, часта бывае ў дамах вяскоўцаў. Забягаючы наперад, хачу сказаць, што была вельмі ўдзячна яму за выбраныя адрасы: у чарговы раз мая журналісцкая работа падарыла мне сустрэчы з цудоўнымі людзьмі.

Страницы